Rola motywacji trenerskiej w sporcie drużynowym

2021-03-04 22:20:55

Rola motywacji trenerskiej w sporcie drużynowym

Jaka jest rola motywacji trenerskiej w sporcie drużynowym? Na ten temat rozmawiamy z dr Łukaszem Prysińskim, psychologiem w Klinice Wolmed w Dubiu koło Bełchatowa.

Wiadomo, że trener to organizator, szkoleniowiec i opiekun dla zawodników, ale często musi też brać na siebie rolę psychologa.
Psychologiczna odpowiedzialność pracy trenera jest tak wielka, że trudno odnieść się do niej w krótkim opracowaniu. Skuteczność w aktywności fizycznej, jaką   jest   sport, uwarunkowana jest nie tylko przebiegiem procesów motywacyjnych, lecz również stopniem zaspokojenia potrzeb psychologicznych, które są warunkiem osiągnięcia satysfakcji z podejmowanych przez zawodników działań. Pożądane zachowanie sportowca, czyli wytrwałość i odpowiednia postawa, kształtują się w wyniku działania siły motywacji wewnętrznej i zewnętrznej, które uruchamiają się na skutek wspólnego działania czynników zewnętrznych i wewnętrznych, które trener musi brać pod uwagę w procesie opieki nad zawodnikami.

Rola trenera jest na tyle rozbudowana, że dotyczy nie tylko zawodników czy drużyn, ale także pracy w zespole specjalistów z rożnych dziedzin, co pozwala na niwelowanie trudności w interakcjach pomiędzy zawodnikami oraz  pomiędzy zawodnikami, a członkami sztabu szkoleniowego.

Który rodzaj motywacji ma zatem większe znaczenie dla zawodników?
Motywacja wewnętrzna wzbudzana jest przez zawodnika, a ta druga – zewnętrzna – przez trenera. Niezależnie od aktywności ludzkiej, motywacja wewnętrzna jest nieporównywalnie silniejsza od zewnętrznej, szczególnie w przypadku osób wysoko funkcjonujących, w tym również sportowców. Zatem niezależnie od starań trenera, nie da się utrzymywać wysokiej formy psychicznej zawodnika opierając się na motywacji zewnętrznej. Trener może mieć jednak w posiadaniu potężne narzędzie, jakim jest przenoszenie kontrolowanej przez siebie motywacji zewnętrznej na wzbudzenie autonomicznej motywacji wewnętrznej u zawodnika. Nie każdy trener umie to wykorzystać, stąd nieoceniona jest pomoc psychologa sportu, ale w tym opracowaniu skupiamy się na trenerze.

No to na czym polega specyfika psychologicznych aspektów pracy trenera w sportach drużynowych?

Dyscypliny zespołowe różnią się znacząco od sportów indywidualnych, ponieważ występują tu drużyny, a nie pojedynczy zawodnicy. W konsekwencji, konieczne jest zastosowanie odmiennych narzędzi i technik pracy z zawodnikami, niż ma to miejsce w przypadku sportów indywidualnych. Poszczególne dyscypliny zespołowe różnią się między sobą niekiedy diametralnie i dotyczy to wielu aspektów rywalizacji, takich jak: liczba członków drużyny, zasady gry, czas, dystans czy dynamika ruch. Należy dodać, że niektóre dyscypliny sportu obarczone są dodatkowo tym, jak są postrzegane przez społeczeństwo, na przykład piłka nożna, przed którą stawia się wymagania idące o wiele dalej niż wynikałoby to z samej rywalizacji – piłka to święta wojna i wielka presja na zawodników, trenera i cały sztab.

Na pewno tak jest, ale na co trener powinien położyć nacisk pracując z drużyną?

Nie  ma  wątpliwości,  że  trenerzy  zaangażowani  w  rywalizację wraz ze swoją drużyną koncentrują się na takich zagadnieniach, jak: umiejętności wygrywania, identyfikacja celów czy reagowanie na tracenie punktów podczas gry w celu podniesienia morale zawodników. Trener pracujący z drużyną zmuszony jest do działania z uwzględnieniem potrzeb całego zespołu, a jednocześnie z każdym zawodnikiem indywidualnie. Jeśli chodzi o cele nakierowane na pojedynczego członka drużyny, to z psychologicznego punktu widzenia jest to przede wszystkim uwypuklenie indywidualnych cech osobowościowych każdego zawodnika, co może pomóc w zrozumieniu dynamiki interakcji między członkami drużyny, między  sportowcami, a  trenerami oraz w całym zespole. Takie podejście może pomóc w zrozumieniu indywidualnych różnic i podobieństw obecnych w grupie oraz dostrzec, jak prowadzą one do realizacji wyzwań.

Jeśli chodzi o pracę z całą drużyną, to trener powinien koncentrować się na podnoszeniu wspólnej tożsamości, wtedy grupa zawodników lepiej uświadamia sobie wiedzę niezbędną do skutecznej rywalizacji. Przyjmując za punkt wyjścia kategorie „my”, kontra „rywale”, można wypełnić sportowców informacjami, co w danym momencie jest ważne. To z kolei wzmacnia zespół i pozwala na skuteczniejszą rywalizację.

Brzmi to dość jasno, dlaczego zatem jest to takie trudne zadanie?
Efektem pracy trenera jest wywołanie w drużynie świadomości, co chce ona osiągnąć oraz utrzymanie tych celów przez cały sezon i cała tajemnica tkwi właśnie w aspekcie czasowym. Trener może wygłosić piękną mowę motywacyjną przed meczem i ona będzie skuteczna, ale na krótko. Sztuką jest wywołać i utrzymać wysoką motywację i skuteczność drużyny – czyli wielu ludzi – na podobnym poziomie i przez cały sezon, a to już jest wielkie wyzwanie.

fot. pexels.com

www.wolmed.pl

965.jpg

Artykuł dodał: Materiał promocyjny

 

<< powrót do wszystkich aktualności

social icon social icon social icon social icon
Projektowanie stron internetowych Master-NET | Polityka prywatności | 1301297 odwiedzin